Sahabelerden Bazılarının Faziletleri – Hz. Ömer (r İle İlgili Hadisler



Hadis No: 4376

Ravi: Cabir

Tanım: Hz. Ömer (ra), Hz. Ebu Bekr’e: “(Ey Ebu Bekr!) Allah’ın Resulü Muhammed (sav)’den sonra insanların en hayırlısı” diye hitab etmişti. Hz. Ebu Bekr: “Sen böyle söylersen ben (de sana) Resulullah (sav)’dan işittiğimi söyleyeceğim. Demişti ki: “Güneş, Ömer’den daha hayırlı bir kimse üzerine doğup batmadı.”

Kaynak: Tirmizi, Menakıb, (3685)


Hadis No: 4377

Ravi: İbnu Ömer

Tanım: Resulullah (sav) şöyle dua etmişti: “Allahım, İslam’ı şu iki şahıstan sana en sevgili olanla aziz kıl: Ebu Cehil ile veya Ömer İbnu’l-Hattab ile. Bunlardan Allah’a daha sevgili olanı Ömer’dir.”

Kaynak: Tirmizi, Menakıb, (3682)


Hadis No: 4378

Ravi: İbnu Ömer

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Allah Teala Hazretleri, hakkı, Hz. Ömer’in diline ve kalbine koydu.” İbnu Ömer der ki: “Halkın başına ne zaman bir iş gelse, (o hususta) Ömer bir şey demiş, halk da başka bir şey demiş ise mutlaka Ömer (ra)’in dediği üzere Kur’an’dan bir vahiy gelmiştir.”

Kaynak: Tirmizi, Menakıb (3683); Ebu Davud, Harac 18, (2962)


Hadis No: 4379

Ravi: Salim

Tanım: Salim, babasından (ra) naklediyor: “Dedi ki: “Ben Ömer (ra)’in bir şey için: “Zannederim ki bu şöyledir” deyip de dediği gibi olmadığını hiç görmedim. (Nitekim bir gün), Ömer otururken güzel bir adam yanmdan geçti. Ömer: “Zannımda yanıldım.” Veya: “Bu adam cahiliye devrindeki dini üzere devam etmektedir.” Veya: “Bu, cahiliyede kavminin kahiniydi!” dedi ve: “Şu adamı bana çağırın!” buyurdu. Adam çağırıldı. Ömer: “Zannımda yanıldım veya sen cahiliye devrindeki dinin üzeresin, veya cahiliyede sen onların kahini idin!” diyerek hakkındaki tereddütlerini dile getirdi. Adam: “Bu günkü gibi bir gün görmedim (yani bugün gördüğüm şeyi hiç görmedim). Bugün müslüman bir kimse (olmayacak şekilde) karşılandı” dedi. Hz. Ömer: “Sana yemin veriyorum, benim istediklerimi doğru olarak söyleyeceksin!” buyurdu. Adam: “Cahiliye devrinde ben onların kahinleri idim!” dedi. Ömer ona: “Dişi cinninin sana getirdiği haberlerin en acayibi hangisi idi?” dedi. Adam: “Bir gün ben çarşıda iken, bana dişi cin geldi. Ondaki korkuyu biliyorum. Dedi ki: “Sen cinni ve onun ye’sini ve başı üzerine devrilmesinden (yanı kulak hırsızlığından men olarak haber alamayışından) sonraki ümidsizliğini ve sırtlarına ince çullar konulmuş genç develerle yetişilip yakalamasını görmedin mi?” Ömer şöyle dedi: “Doğru söyledi. Ben onların putlarının dibinde uyurken, bir adam bir buzağı ile geldi ve kesti. O zaman ona birisi öyle bir bağırdı ki, bu kadar yüksek sesle bağıran birisini hiç işitmemiştim. Şöyle diyordu: “Ey celih (ey düşmanlığnı açığa vuran kimse)! Emrun necih (zafer bulmuş bir iş), reculün fasih (fasih konuşan bir adam) var. Senden başka ilah yoktur diyor!” Oradaki cemaaat o adama doğru sıçradılar. (Hz. Ömer devamla dedi ki): “Ben bunu görünce kendi kendime: “Ben bu işin arkasında ne olduğunu anlayıncaya kadar buradan ayrılmayacağım!” dedim. Sonra o zat yine bağırdı: “Ey celih, emrun necih, reculün asih (Ey düşmanlığını açığa vuran kimse! Muvaffak olacak bir iş, fasih konuşan bir adam (var!) Lailahe illallah! diyor!” Ben kalktım. Aradan çok geçmeden “Bir peygamber (çıktı)” dendi.”

Kaynak: Buhari, Menakıbu’l-Ensar 35


Hadis No: 4380

Ravi: Ömer

Tanım: Üç şeyde Rabime muvafakat ettim: (Resulullah (sa’a): “Ey Allah’ın Resulü! Makam-ı İbrahim’de bir namaz yeri edinsen!” dedim, arkadan: “İbrahim’in makamını namazgah edinin” (Bakara 125) ayeti nazil oldu. “(Bir gün) “Ey Allah’ın Resulü! Huzurunuza iyiler de facirler de giriyor. Emretseniz de ümmühatu’l-mü’minin örtünseler!” dedim. Bunun üzerine hicab (örtünme) ayeti nazil oldu. Resulullah (sav)’ın hanımları kıskançlıkta birleştiler. Ben de: O sizi boşarsa Allah O’na sizden hayırlısını verir” demiştim, bunun üzerine şu ayet indi (Mealen): “Rabbi O’na sizden daha hayırlı olan, Allah’a teslim olmuş, iman etmiş, ibadet ve itaatte sebat eden, günahlarından tevbe eden, Allah’a kullukta bulunan, orucunu tutan hanımlar nasib eder ki, onlardan dul olanı da bakire olanı da bulunur” (Tahrim 5).

Kaynak: Buhari, Talak 32, Tefsir, Bakara 9, Ahzab 8, Tahrim 1; Müslim, Fezailu’s-Sahabe 24 (2399)


Hadis No: 4381

Ravi: Ebu Hüreyre

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Bir çoban sürüsünü otlatırken, bir kurt koşarak gelip, sürüden bir koyun kapar. Çoban kurtun peşine düşer ve koyunu ondan kurtarır. Ancak kurt, çobana dönüp bakar ve: “Bu koyunlara yırtıcı gününde, onlara benden başka çobanın olmadığı günde kim bakacak?” der. Halk bunun üzerine: “Sübhanallah! Kurt konuşur mu?” diye hayrete düşerler. Resulullah (sav) (onların bu tereddütleri üzerine): “Buna ben inanıyorum, Ebu Bekr ve Ömer de inanıyor” der. Halbuki o sırada Ebu Bekr ve Ömer orada değillerdi.

Kaynak: Buhari, Fezailu’l-Ashab 8, Hars 4, Enbiya 50; Müslim, Fezailu’s-Sahabe 13, (2388); Tirmizi, Menakıb,


Hadis No: 4382

Ravi: Ebu Hüreyre

Tanım: Müslim’in bir rivayeti şöyledir: “Resulullah (sav) buyurdular ki: “Bir adam bir ineği sevkederken üzerine bindi. İnek adama bakıp dik geldi ve: “Ben bunun için yaratılmadım, ben ziraat için yaratıldım” dedi. Halk, hayret ve korku ile: “Sübhanallah, konuşan bir inek ha!” dediler. Resulullah (sav): “Ben (onun konuşmasına) inanıyorum. Ebu Bekr ve Ömer (ra) de inanıyorlar, buyurdular.”

Kaynak: Müslim, Fezailu’s-Sahabe 13, (2388)


Hadis No: 4383

Ravi: Hudri

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Yüksek derece sahiplerini onların altında olanlar görür. Tıpkı sizin, semanın ufkunda doğan yıldızı görmeniz gibi. Ebu Bekr ve Ömer (ra) onlardandır (yüksek derece sahiplerindendir) ve daha da ileridirler.”

Kaynak: Ebu Davud, Huruf ve’l-Kıraat, (3987); Tirmizi, Menakıb, (3659)


Hadis No: 4384

Ravi: Enes

Tanım: Resulullah (sav) Hz. Ömer ve Hz. Ebu Bekr (ra) için: “Bu ikisi var ya, bunlar, öncekiler ve sonrakilerden cennetlik olan kühulün efendisidirler.”

Kaynak: Tirmizi, Menakıb, (3366)


Hadis No: 4385

Ravi: Huzeyfe

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Benden sonra şu ikiye ihtida edin: Ebu Bekr ve Ömer (ra).”

Kaynak: Tirmizi, Menakıb, (3663, 3664)


Hadis No: 4386

Ravi: Muhammed İbnu’l’Hanefiyye

Tanım: Babam (ra)’a dedim ki: “Babacığım, Resulullah (sav)’dan sonra insanların hangisi hayırlıdır?” “EbuBekr” dedi. “Sonra kim?” dedim. “Ömer!” dedi. Ben: “Sonra kim?” diye sormaya devam edip “Osman!” cevabını almaktan korktum da: “Sonra sen!” deyiverdim. Ama babam: “Ben mi? Ben sıradan bir müslümanım” dedi.

Kaynak: Buhari, Fezailu’l-Ashab 5; Ebu Davud, Sünnet 8, (4629)





İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*