Resulullah (sav)’ın Zevceleri İle İlgili Hadisler




Hadis No: 5596

Ravi: Aişe

Tanım: Urve merhum, Hz. Aişe (ra)’den şunu nakletmiştir: “Hz. Peygamber (sav) bana dedi ki: “Rüyamda sen bana üç gece gösterildin: Melek seni bana bir ipek parçası icerisinde getirdi ve “Bu senin zevcendir, aç onu!” dedi. Ben de açtım, içindeki sendin. Ben: “Bu rüya Allah katında ise, onu gerçekleştirecektir” dedim.”

Kaynak: Buhari, Nikah 9, 35, Tabir 20, 21; Müslim, Fezailu’s-Sahabe 79; Tirmizi, Menakıb (3875)


Hadis No: 5597

Ravi: Aişe

Tanım: Resulullah (sav), ben altı yaşında iken benimle evlendi. Medine’ye geldik. Beni’l-Haris İbnu’l-Hazrec kabilesine indik. Ben hummaya yakalandım. Saçlarım döküldü, (İyileşince) saçım yine uzadı. Annem Ümmü Ruman, ben arkadaşlarımla salıncakta oynarken, bana geldi, benden ne istediğini bilmeksizin yanına gittim. Elimden tuttu. Evin kapısında beni durdurdu. Evimizde, ensardan bir grup kadın vardı. “Hayırlı, bereketli olsun!”, “Uğurlu mübarek olsun!” diye dualar, tebrikler ettiler. Annem beni onlara teslim etti. Onlar kılık-kıyafetime çeki düzen verdiler. Beni, [kuşluk vakti aniden] Resulullah (sav)(‘ın gelişinden) başka bir şey şaşırtmadı. Annem beni O’na teslim etti. O gün ben dokuz yaşında idim.

Kaynak: Buhari, Nikah 38, 39, 57, 59, 61; Müslim, Nikah 69, (1422); Ebu Davud, Nikah 34, (2121), Edeb 63, (4


Hadis No: 5598

Ravi: İbnu Ömer

Tanım: (Kızkardeşim) Hafsa (ra), Resulullah (sav)’ın Bedir Gazvesi’ne katılan ashabından olup, Medine’de vefat etmiş bulunan Huneys İbnu Huzafe es-Sehmi (ra)’den dul kalınca (babam) Hz. Ömer (ra), (kızkardeşimi evlendirmek için harekete geçerek bazı teşebbüslerde bulunmuştur. Bu teşebbüslerini bana şöyle) anlattı: “Önce Hz. Osman İbnu Affan (ra)’a rastladım. Hafsa’yı ona teklif ettim ve: “Dilersen sana Hafsa Bintu Ömer’i nikahlayayım” dedim. “Hele bir düşüneyim!” dedi. Birkaç gece bekledim. Sonra ona rastladım, teklifi tekrar arzettim. “Şimdilik evlenmemeyi uygun gördüm!” dedi. (Ben bu menfi cevaba kızdım.) Sonra Hz. Ebu Bekr (ra)’e rastladım. Ona da: “Dilersen sana Hafsa Bintu Ömer’i nikahlayayım!” dedim. Hz. Ebu Bekr sustu ve bana hiçbir cevap vermedi. Osman’a kızdığımdan daha çok Ebu Bekr’e kızdım. Birkaç gün aradan geçti. Sonra Hafsa’yı Resulullah (sav) istedi ve O’na nikahlayıp verdim. Sonra bana Hz. Ebu Bekr rastladı ve: “Hafsa’yı bana teklif ettiğin zaman sana hiçbir cevapta bulunmayışımdan dolayı belki de bana kızdın” dedi. Ben de: “Evet kızmıştım!” deyince şu açıklamayı yaptı: “Sen o teklifi yaptığın zaman beni cevap vermemeye sevkeden şey Resulullah (sav)’ın Hafsa’yı zikretmiş olduğunu bilmemdi. Aleyhissalatu vesselam’ın sırrını ifşa etmek istemedim. Eğer Hafsa’yı o terketseydi teklifinizi ben kabul edecektim.”

Kaynak: Buhari, Nikah 33, 36, 46 Megazi 11; Nesai, Nikah 30, (6, 83)


Hadis No: 5599

Ravi: Ömer İbnu’l-Hattab

Tanım: Resulullah (sav), Hafsa (ra)’yı boşamıştı, sonra geri döndü.

Kaynak: Ebu Davud, Talak 38, 2283); Nesai, Talak 75, (6, 213)


Hadis No: 5600

Ravi: Ümmü Seleme

Tanım: İddetim sona erince, Hz. Ebu Bekr (ra) bana (bir elçi göndererek) istetti ve evlenme teklif etti. Ben kabul etmedim. Derken Resulullah (sav), Hz. Ömer (ra)’i göndererek kendisi için Ümmü Seleme’yi istetti. Ümmü Seleme, Ömer’e: “Resulullah’a haber ver. Ben çok kıskanç bir kadınım ayrıca benim çok çocuğum var, bir de velilerimden hiçbiri burada hazır değil!” dedi. O da gidip Resulullah’a aktardı. Aleyhissalatu vesselam, Ömer’e: “Ona dön ve kendisine söyle ki: “Kızkançlığına gelince, senden onu gidermesi için Allah’a dua edeceğim. Çocuklarına gelince, onların himayesi de görülecektir. Velilerin meselesine gelince, onlardan hazır veya gaib hiç biri bu evliliği yadırgamayacak” buyurdular. Bunun üzerine Ümmü Seleme oğluna: “Ey Ömer! Kalk! Resulullah’la beni nikahla” dedi. O da nikahladı.

Kaynak: Nesai, Nikah 28, (6, 81)


Hadis No: 5601

Ravi: Enes

Tanım: Zeyneb’in iddeti tamamlanınca, Resulullah (sav), Zeyd (ra)’e: “Git onu bana (kendinden) iste” dedi. Zeyd gitti, Zeyneb’e geldiği zaman hamurunu yoğuruyordu. Zeyd der ki: “Onu gördüğüm zaman içimde bir zorluk hissettim, ona bakamaz hale geldim. Sırtımı ona çevirerek, geri geri yaklaştım ve: “Ey Zeyneb! Beni Resulullah (sav) gönderdi. Seni istiyor” dedim. Zeyneb: “(Ben (istihare yoluyla) Rabbimle istişare etmeden bir şey yapacak durumda değilim!” dedi ve kalkıp mescide gitti. Derken Resulullah’a vahiy geldi. Aleyhissalatu vesselam kalkıp izin almadan Zeyneb’in evine girdi. Zeyd der ki: Gündüzün ilerlemesiyle Resulullah (sav)’ın bize ekmek ve et yedirdiğini gördük. Yemekten sonra halk çıkmış, bazı kimseler evde kalmış sohbet ediyordu. Resulullah (sav) da çıktı, peşinden ben de çıktım. Hanımlarının hücrelerine birer birer uğrayıp selam vermeye başladı. Onlar: “Ey Allah’ın Resulü (yeni) hanımını nasıl buldun?” diyorlardı. Hz. Enes (ra) der ki: “Bilemiyorum, halk çıktı!” diye ben mi haber verdim, başkası mı haber verdi. Aleyhissalatu vesselam gelip evine girdi. Ben de beraber girmek istedim. Benimle kendi arasına perde çekti. Örtünme ayeti nazil oldu. Halk, kendilerine verilen öğütten derslerini aldı: “Ey iman edenler! Yemek için davet olunmadan Peygamber’in evine girip de orada yemek vaktini beklemeyin. Davet edildiğinizde ise girin, fakat yemeğinizi yedikten sonra sohbete dalmadan dağılın. Bu hareketiniz Peygamer’e eziyet verir. O da size bunu açıklamaktan sıkılır. Allah ise hakkı açıklamaktan çekinmez” (Ahzab 53).

Kaynak: Müslim, Nikah 87, (1428); Nesai, Nikah 26 (6, 79)


Hadis No: 5602

Ravi: Ümmü Habibe

Tanım: Kendisi, Ubeydillah İbnu Cahş’ın nikahı altında idi. Habeşistan’da kocası ölünce, Necaşi merhum, onu Resulullah (sav)’a, nikahlayıp dört bin dirhem mehir verdi. Onu Şürahbil İbnu Hasene ile birlikte Aleyhissalatu vesselam’a gönderdi. Resulullah (sav) kabul etti.

Kaynak: Ebu Davud, Nikah 29, (2107, 2108); Nesai, Nikah 66, (6, 119)


Hadis No: 5603

Ravi: Enes

Tanım: Resulullah (sav) Hayber’e geldi. Allah kaleyi fethetmeyi müyesser kılınca, kendisine Safiyye Bintu Huyey İbni Ahtab’ın güzelliğinden bahsedildi. Safiyye’nin kocası savaş sırasında öldürülmüştü. Kadın daha yeni evlenmişti. Aleyhissalatu vesselam, ganimetten pay olarak kendisine onu seçti. Oradan Safiyye ile birlikte çıktılar. Revha nam mevkiye geldiler. Aleyhissalatu vesselam orada gerdek yaptı. Sonra küçük bir yaygı içerisinde has (denen hurma, yağ ve keş’ten mamul bir yemek) hazırladı. Sonra bana: “Etrafındakileri çağır!” buyurdu. Bu, Resulullah (sav)’ın Safıyye için verdiği düğün yemeği idi. Sonra oradan Medine’ye hareket ettik. Resulullah (sav) Safiyye için, bineğinin terkisine bir örtü seriyordu. Sonra devesinin yanıda çömelip dizini dayadı. Safiyye (ra), dizine basarak deveye bindi.

Kaynak: Buhari, Salat 12, Ezan 6, Salatu’l-Havf 6, Cihad 102, 130, Menakıb 27, Megazi 38; Müslim, Nikah 464,


Hadis No: 5604

Ravi: Aişe

Tanım: Beni’l-Mustalik’ten Cüveyriye Bintu’l-Haris, Sabit İbnu Kays İbni Şemmas (ra)’ın hissesine düşmüştü [esaretten kurtulmak için mukatebe anlaşması yapti]. O, çok güzel bir kadındı, gözde onun için bir hisse vardı (gören göz haz duyardı). Mukatebe bedelini ödemede yardım talep etmek üzere Resulullah (sav)’a geldi. Hz. Aişe devamla der ki: “Cüveyriye kapıda durduğu vakit onu görünce durumu hoşuma gitmedi (Resulullah’ın onu beğenip evlenmeye kalkacağından koktum). Resulullah (sav)’ın da benim onda gördüğüm (güzelliği) göreceğini derhal anladım. “Ey Allah’ın Resulü dedi. Ben Haris’in kızı Cüveyriye’yim. Durumum size meçhul değil. Ben Sabit İbnu Kays’ın hissesine düştüm. Fakat hürriyetime kavuşmak için onunla mukatebe yaptım. Size, mukatebe (bedelini ödemem)de yardım istemek üzere geldim. Resulullah: “Sana ondan daha hayırlısını söylesem ne dersin?” buyurdular. Cüveyriye: “O nedir?” dedi. “Senin yerine mukatebe ücretini ödeyeyim ve seni zevce olarak alayım?” buyurdular. Cüveyriye de: “Kabul ediyorum!” dedi. [Bunun üzerine. Sabit İbnu Kays’a adam göndererek Cüveyriye’yi ondan talep etti. Sabit: “O senindir, ey Allah’ın Resulü! Annem babam sana feda olsun!” dedi. Aleyhissalatu vesselam mukatebe ücretini hemen ödedi. Cüveyriye’yi azad edip evlendi. Halk, Resulullah (sav)’ın Cüveyriye ile evlendiğini işitince ellerindeki esirleri salip azad ettiler ve “Bunlar Resulullah (sav)’ın artık akrabalarıdır (esir olarak tutulamazlar)!” dediler. Hz. Aişe devamla der ki: “Kavmine ondan daha hayırlı bir kadın görmedik; onun sebebiyle Beni Mustalik’ten yüz aile halkı azad olundu.”

Kaynak: Ebu Davud, Itk 2, (3931)


Hadis No: 5605

Ravi: Aişe

Tanım: İbnetu’l-Cevn, Aleyhissalatu vesselam’ın yanına girince: “Senden Allah’a sığınırım!” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “Gerçekten büyüğe sığındın. Ailene dön!” buyurdular.

Kaynak: Buhari, Talak 3; Nesai, Talakl 4, (6, 150)


Hadis No: 5606

Ravi: Aişe

Tanım: Anlattığına göre, “Ümmü Şerik, Aleyhissalatu vesselam’a nefsini hibe edenlerdendir.” [Teysir, hadisin kaynağını Nesai olarak gösterir ise de, Nesai’nin el-Mücteba olarak meşhur olan Sünen’inde mevcut değildir, es-Sünenü’l-Kübra’sında olabilir.]

Kaynak:


Hadis No: 5607

Ravi: Sabit

Tanım: Ben Hz. Enes (ra)’in yanında idim. Onun yanında bir kızı vardı. Enes dedi ki: “Resulullah (sav)’a bir kadın gelerek nefsini ona arzetti ve: “Ey Allah’ın Resulü! Senin bana ihtiyacın var mı?” dedi. Bunun üzerine Enes’in kızı: “Bu kadının hayası ne kadar az! Ne ayıp, ne ayıp!” dedi. Enes: “Hayır, o senden daha hayırlı! Resulullah’a rağbet ve arzu duydu ve nefsini ona arzetti” buyurdu.”

Kaynak: Buhari, Nikah 32, Edeb 79; Nesai, Nikah 25, (6, 78-79)


Hadis No: 5608

Ravi: Cabir

Tanım: Hz. Ebu Bekr (ra) gelip (Hz. Peygamber’in huzuruna girmek için) izin istedi. Kapıda oturmuş bekleyen insanlar vardı. Onlara izin verilmemişti. Hz. Ebu Bekr’e izin verildi, o da girdi. Girince, Aleyhissalatu vesselamı etrafında zevceleri toplamış olduğu halde sessiz oturuyor buldu. Derken Hz. Ömer de izin istedi, ona da aynı halde iken izin verdi. Hz. Ebu Bekr “Ben Resulullah (sav)’ı güldürecek bir şey söyleyeceğim!”dedi ve sordu: “Ey Allah’ın Resulü! Harice’nin kızı benden nafaka istese ben de kalkıp boğazını kessem ne dersiniz?” dedi. Resulullah (sav) güldü ve: “Şu etrafında gördüklerinin hepsi benden nafaka istiyorlar!” dedi. Ömer, hemen kalkıp boğazını kesmek üzere Hafsa’ya yöneldi. Hz. Ebu Bekr de kalkıp boğazını kesmek üzere Aişe’ye yöneldi. Her ikisi de: “Demek siz Resulullah’tan onda olmayan şeyi istiyorsunuz ha!” diyordu. Onlar: “Allah’a yemin olsun! Biz ondan asla olmayan şeyi istemiyoruz!” dediler. Sonra Resulullah (sav) onlardan bir ay ayrı durdu. Arkadan şu ayet nazil oldu. (Mealen); “Ey Peygamber! Hanımlarına de ki: “Eğer dünya hayatını ve zevkini istiyorsanız, gelin boşanma bedelini verip sizi güzellikle serbest bırakayım. Eğer Allah’ı, Resulü’nü ve ahiret yurdunu istiyorsanız, şüphesiz ki, sizden iyilik yapan ve iyi kullukta bulunanlar için Allah pek büyük bir mükafaat hazırlamıştır” (Ahzab 28-29). Hz. Cabir devamla der ki: “Bunun üzerine Resulullah (sav) Hz. Aişe (ra)’den başlayarak şöyle dedi: “Ben sana bir husus arzedeceğim. Cevap vermede acele etmemeni dilerim, ebeveyninle de istişare ettikten sonra cevap ver.” “O husus nedir ey Allah’ın Resulü?” diye Aişe sorunca, Aleyhissalatu vesselam ayeti tilavet buyurdu. Bunun üzerine Hz. Aişe hemen: “Yani sizi tercih meselesinde mi ailemle istişare edeceğim? Asla! Ben Allah’ı ve Resulü’nü ve ahiret yurdunu tercih ediyorum. Senden ricam, kadınlarından hiçbirine benim şu söylediğimi haber vermemendir!” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “Onlardan biri sormaya görsün, ben hemen cevap veririm. Zira Allah; beni zorlaştırıcı ve şaşırtıcı olarak değil, öğretici ve kolaylaştırıcı olarak gönderdi!” buyurdular.

Kaynak: Müslim, Talak 29, (1478)





İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*