Kunut İle İlgili Hadisler




Hadis No: 2600

Ravi: Enes

Tanım: Resulullah (sav) bir ihtiyaç sebebiyle, kendilerine Kurra denilen yetmiş kişiyi yola çıkardı. Süleym aşiretinden Ri’l ve Zekvan adında iki kabile, Bi’r-i Ma’une (Maune Kuyusu) denilen bir suyun yanında bunların önünü kesti. Hey’et bunlara: “Biz size gelmedik. Biz Resulullah (sav)’ın bir ihtiyacı için gidiyoruz” dediler. Ancak öbürleri bunları dinlemeyip öldürdüler. Resulullah (sav) (duruma muttali olduktan sonra) sabah namazlarından sonra bir ay boyu onlara beddua etti. Bu hadise namazda kunut okumanın başlangıcı oldu. Biz kunut yapmıyorduk.” Abdülaziz İbnu Süheyb der ki: “Bir zat Enes (ra)’e Kunut’tan sorarak: “Bu, rükudan sonra mı yoksa kıraatin tamamlanmasından sonra mı?” dedi. Enes: “Hayır, kıraatin bitiminde” diye cevap verdi.” Bir başka rivayette (Enes şöyle) dedi: “Resulullah (sav) bir ay boyu rükudan sonra (kunut yaparak bazı Arap kabilelerine beddua etti.)”

Kaynak: Buhari, Vitr 7, Cengiz 41, Cizye 8, Megazi 38, Da’avat 59; Müslim, Mesacid 297-308, (677-679); Ebu D


Hadis No: 2601

Ravi:

Tanım: Bir başka rivayette: “Resulullah (sav) sabah namazından sonra bir ay boyu kunut yaptı” denmiştir.

Kaynak: Buhari, Vitr 7, Cengiz 41, Cizye 8, Megazi 38, Da’avat 59; Müslim, Mesacid 297-308, (677-679); Ebu D


Hadis No: 2602

Ravi:

Tanım: Müslim’in bir rivayetinde: “Resulullah (sav), bir ay boyu sabah namazında rükudan sonra kunut yaparak Useyye (kabilesi)ne beddua etti” denir. Buhari’nin bir rivayetinde: “Kunut, akşam ve sabah namazındaydı” denir. Ebu Davud ve Nesai’nin bir rivayetinde: “Bir ay kunut yaptı sonra terketti” denir.

Kaynak: Buhari, Vitr 7, Cengiz 41, Cizye 8, Megazi 38, Da’avat 59; Müslim, Mesacid 297-308, (677-679); Ebu D


Hadis No: 2603

Ravi: İbnu Abbas

Tanım: Resulullah (sav) tam bir ay boyu, hiç aralık vermeden her namazın peşinde, öğle, ikindi, akşam, yatsı ve sabah namazlarında Kunut yaptı. Şöyle ki: Son rek’at’te semiallahu li-men hamideh deyince Süleym aşiretinden Ri’l, Zekvan, Useyye kabilelerine beddua ediyor, namazda kendine uyanlar da amin diyorlardı.

Kaynak: Ebu Davud, Salat 345, (1443)


Hadis No: 2604

Ravi: Hufaf İbnu İma el-Gıfari

Tanım: Resulullah (sav) rüku’ya gitti, sonra başını kaldırdı ve “Gıfar kabilesini Allah mağfiret etsin. Eşlem kabilesine Allah selamet versin. Useyye Allah’a ve Resulüne isyan etmiştir. Allahım, Beni Lihyan’a lanet et. Ri’l ve Zekvan’a da lanet et” deyip secdeye gitti.

Kaynak: Müslim, Mescid 308, (679)


Hadis No: 2605

Ravi: İbnu Ömer

Tanım: Resulullah (sav)’ın sabah namazının son rekatinin rükusundan başını kaldırınca semi’allahu limen-hamideh Rabbena ve leke’l-hamd dedikten sonra şöyle söylediğini işitmiştir: “Allahım falancaya falancaya lanet et, Allah Teala Hazretleri bunun üzerine şu mealdeki ayeti indirdi: “(Kullarımın) işinden hiçbir şey sana ait değildir. (Allah) ya onların tevbesini kabul eder, yahud onları, kendileri zalim (kimse)ler oldukları için, azablandırır” (Al-i İmran 128).

Kaynak: Buhari, Tefsir, Al-i İmran 9, Megazi 21, İ’tisam 17; Tirmizi, Tefsir Al-i İmran (3007); Nesai, İftit


Hadis No: 2606

Ravi: Hasan Basri

Tanım: Ömer İbnu’l-Hattab (ra), halkı, Übeyy İbnu Ka’b üzerinde topladı. O, bunlara ramazanda yirmi gece namaz kıldırdı. Bu esnada (vitirlerde) sadece son yarıda kunut yaptı, daha önce hiç kunut yapmadı. Son on kalınca cemaate gelmedi, teravihi evinde kıldı. Halk: “Übeyy (cemaatten) kaçtı” dedi.

Kaynak: Ebu Davud, Salat 340, (1428,1429)


Hadis No: 2607

Ravi: Hasan İbnu Ali İbnu Ebi Talib

Tanım: Resulullah (sav) bana vitirde okuduğum bir dua öğretti. Şöyle ki: “Allahım! Beni hidayet verdiklerinden kıl, afiyet verdiklerinden eyle, Beni, işlerini üzerine aldıkların arasına koy. (Ömür, mal, ilim, v.s.’den) verdiklerini hakkımda mübarek kıl. Vukuuna hükmettiğin şerlerden beni koru. Sen dilediğin hükmü verirsin, kimse seni mahkum edemez. Sen kimin işini üzerine aldıysan o zelil olmaz. Rabbimiz! Sen münezzehsin, muallasın.”

Kaynak: Ebu Davud, Salat 340, (1425,1426); Tirmizi, Salat 341, (464); Nesai, Kıyamu’l-Leyl, 51, (3, 248)


Hadis No: 2608

Ravi: Ali

Tanım: Resulullah (sav) vitrinin sonunda şunu okurdu: “Allahım! Senin gadabından rızana sığınırım, cezandan affına sığınırım. Senden sana sığınırım. Sana (layık olduğun) senayı saymaya gücüm yetmez. Sen, kendini sena ettiğin gibisin”

Kaynak: Ebu Davud, Salat 340, (1427); Tirmizi, Da’avat 123, (3561); Nesai, Kıyamu’l-Leyl 51, (3, 248-249)


Hadis No: 2609

Ravi: Cabir

Tanım: En efdal namaz, kunutu uzun olandır.

Kaynak: Müslim, Musafirin 164, (756); Tirmizi, Salat 285, (387)





İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*