Köleyle Musahabe Ve Muamele Adabı İle İlgili Hadisler




Hadis No: 4139

Ravi: Ebu Bekr

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Kötü muamele sahibi cennete giremez.”

Kaynak: Tirmizi, Birr 29, (1947)


Hadis No: 4140

Ravi: Rafi’ İbnu Mekis

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: “İyi muamele artmadır -veya uğurdur dedi- kötü huyda uğursuzluktur.”

Kaynak: Ebu Davud, Edeb, 133, (5162, 5163)


Hadis No: 4141

Ravi: İbnu Ömer

Tanım: Bir adam Resulullah (sav)’a gelerek: “Hizmetçiyi ne kadar affedeyim?” diye sordu. Aleyhissalatu vesselam susup cevap vermedi. Adam tekrar: “Ey Allah’ın Resulü! Hizmetçimi ne kadar affedeyim?” diye sordu. Bu sefer: “Her gün yetmiş kere affet.” cevabını verdi.

Kaynak: Ebu Davud, Edeb 133, (5164); Tirmizi, Birr 31, (1950)


Hadis No: 4142

Ravi: Ma’rur İbnu Süveyd

Tanım: Ebu Zerr’i gördüm, üzerinde bir takım (hülle) vardı, kölesi de aynı şekilde bir takım giyiyordu. Bunun sebebini sordum. Bana şu cevabı verdi: “Resulullah (sav)’ın şöyle söylediğini işitmiştim: “Onlar sizin kardeşleriniz ve yakın adamlarınızdır. Allah Tedla Hazretleri onları ellerinizin altına (emaneten) koymuştur. Kimin kardeşi eli altında ise, yediğinden yedirsin, giydiğinden giydirsin, yapamayacağı iş buyurmayınız, eğer buyurursanız onlara yardım edin.”

Kaynak: Buhari, İman 22, Itk 16, Edeb 44; Müslim, Eyman 40 (1661); Ebu Davud, Edeb 133, (5157, 5168, 5161);


Hadis No: 4143

Ravi: Ebu Hüreyre

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Birinize hizmetçisi yemeğini getirince, onu beraber yemek üzere oturtmayacaksa, hiç olsun bir iki lokma veya bir iki yiyecek yersin. Zira yemeğin hararet (pişirme) ve muamele (zahmeti)ni o çekmiştir.”

Kaynak: Buhari, Et’ime 55, Itk 18; Tirmizi, Et’ime 44, (1854); Ebu Davud, Et’ime 51, (3846); Müslim, Eyman 4


Hadis No: 4144

Ravi: Ebu Saidi’l-Hudri

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Biriniz hizmetçisini dövünce, hizmetçi Allah’ın ismini zikrede(rek Allah aşkına vurma diye)cek otursa derhal elinizi kaldırın.”

Kaynak: Tirmizi, Birr 32, (1951)


Hadis No: 4145

Ravi: Muaviye İbnu Süveyd İbni Mukarrin

Tanım: Bizim bir azadlımıza bir tokat attım ve kaçtım. Sonra öğleden az önce döndüm, babamın arkasında namaz kıldım. Babam azadlıyı da beni de çağırdı. Sonra hizmetçiye: “Misilleme (onun sana yaptığının mislini) yap!” dedi. Hizmetçi affetti. Bunun üzerine babam anlattı: “Biz Beni Mukarrin, Resulullah (sav) zamanında tek bir hizmetçiye sahiptik. Ona birimiz bir tokat vurdu. Bu hadise Aleyhissalatu vesselamın kulağına ulaşmıştı: “Onu azad edeceksiniz!” emir buyurdular. Kendisine: “Ondan başka hizmetçileri yok!” dendi. Bunun üzerine: “öyleyse onu hizmetlensinler. Ancak ne zamandan ondan müstağni olurlarsa, derhal yol versinler!” buyurdular.

Kaynak: Müslim, Eyman 31, (1658); Tirmizi, Nüzur 14, (1542); Ebu Davud, Edeb 133, (6166, 5167)


Hadis No: 4146

Ravi: Ebu Mes’ud el-Bedri

Tanım: Ben köleme kamçıyla vuruyordum. Arkamdan bir ses işittim. “Ebu Mes’ud, bil!” diyordu. Öfkeden sesi tanıyamadım. Bana yaklaşınca onun Resulullah (sav) olduğunu gördüm. “Ebu Mes’ud bil! Ebu Mes’ud bil!” diyordu. Kamçıyı elimden attım. “Ebu Mes’ud bil! Allah senin üzerinde senin bunun üzerindekinden daha fazla muktedir” dedi. Ben: “Bundan sonra ebediyen köle dövmeyeceğim” dedim.

Kaynak: Müslim, Eyman 34, (1659); Ebu Davud, Edeb 133, (5169, 6160); Tirmizi, Birr 30,(1949)


Hadis No: 4147

Ravi: Ebu Hüreyre

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Kim kölesine kazifta bulunursa (zina isnadı yaparsa) kölesi bu iftiradan beri ise, Kıyamet günü celde uygulanır. Dediği doğru ise o başka.”

Kaynak: Buhari, Hudud 46; Müslim, Eyman 77, (1660); Ebu Davud, Edeb 133, (5165); Tirmizi, Birr 30, (1948)


Hadis No: 4148

Ravi: Ebu Hüreyre

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Sizden kimse “kölem”, “cariyem” demesin. Köle de Rabbi (sahibim), rabbeti (sahibem) demesin. Malik (efendi) “Oğlum” “kızım” desin, Memluk (köle) de Seyyidi (efendim), seyyideti desin. Zira hepiniz memluklersiniz. Rabb de aziz ve celil olan Allah’tır.”

Kaynak: Buhari, Itk 17; Müslim, Elfaz 14, (2249); Ebu Davud, Edeb 83, (4975, 4976)


Hadis No: 4149

Ravi:

Tanım: Bir rivayette şöyle gelmiştir: “Hiç kimse “Rabbini (efendini) doyur; “Rabbine abdest suyu dok”; “Rabbine su ver” demesin. Bilakis “Seyidim”; “efendim” desin. Sizden kimse abdi (kulum), emeti (cariyem) de demesin. Bilakis “oğlum”, “kızım”, “yavrum” desin.”

Kaynak: Müslim, Elfaz 15, (2249)


Hadis No: 4150

Ravi:

Tanım: Müslim’in bir diğer rivayetinde: “Sizden kimse “kölem!” “cariyem!” diye söylemesin. Hepiniz Allah’ın kölelerisiniz, bütün kadınlarınız da Allah’ın kullarıdır.”

Kaynak: Müslim, Elfaz 13, (2249)


Hadis No: 4151

Ravi: Cerir

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Hangi köle kaçarsa, bilsin ki ondan zimmet (garanti) kalkmıştır, dönünceye kadar namazı kabul edilmez.”

Kaynak: Müslim, İman 122-124, (68, 69, 70); Ebu Davud, Hudud 1, (4360); Nesai, Tahrimu’d-Dem 12, (7, 102)





İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*